Partneralimentatie

Een belangrijk gevolg van echtscheiding is dat de ene partner een bijdrage in het levensonderhoud (alimentatie) aan de andere partner moet voldoen als deze niet (volledig) in zijn/haar eigen levensonderhoud kan voorzien.

 

Wanneer is partneralimentatie verplicht?

Een verplichting tot betaling van partneralimentatie bestaat alleen als partijen gehuwd zijn geweest of een geregistreerd partnerschap hebben gehad en geldt niet voor samenlevers.

 

Zorgverplichting door huwelijk

De wet veronderstelt dat door het huwelijk lotsverbondenheid en een zorgverplichting tussen echtgenoten ontstaat die na het huwelijk blijft voortbestaan. Als de ene echtgenoot niet voldoende inkomsten kan genereren, is de andere echtgenoot verplicht hieraan bij te dragen. De hoogte en de duur van de alimentatieverplichting kan in overleg worden vastgesteld – bij voorkeur vastgelegd in een convenant – maar ook door tussenkomst van de rechter.

 

Hoe wordt de hoogte van de partneralimentatie vastgesteld?

De hoogte van de partneralimentatie is afhankelijk van de behoefte en behoeftigheid van degene die alimentatie ontvangt en van de draagkrachtruimte van degene die alimentatie moet betalen. Tot slot wordt een draagkracht-/jusvergelijking gemaakt.

 

Voortzetten levenstandaard van tijdens huwelijk

Iemand is behoeftig als die persoon redelijkerwijs niet in staat is (volledig) in zijn/haar eigen levensonderhoud te voorzien. Behoefte is het bedrag dat nodig is om – naast een eventueel eigen inkomen of uitkering – de levenstandaard die er was tijdens het huwelijk voort te zetten. De welstand en luxe waarin men tijdens het huwelijk leefde is dus medebepalend voor de hoogte van de behoefte (huwelijksgerelateerde behoefte).

 

Draagkrachtberekening & draagkrachtvergelijking

Vervolgens wordt een draagkrachtberekening van beide partijen gemaakt. Hiermee kun je vaststellen of de alimentatieplichtige voldoende draagkracht heeft om alimentatie te kunnen betalen.

 

Tot slot moet een draagkracht-/jusvergelijking gemaakt worden. Met deze vergelijking wordt berekend bij welk alimentatiebedrag partijen een gelijke financiële vrije ruimte hebben.

 

Berekening partneralimentatie door advocaat

Een advocaat gespecialiseerd in partneralimentatie kan deze berekeningen uiteraard voor u maken. Komt u niet in aanmerking voor een toevoeging, dan is het mogelijk om hiervoor een vaste prijs af te spreken, zodat u weet waar u wat de kosten betreft aan toe bent. Zie voor meer informatie hierover het kopje ‘kosten’ en/of neem telefonisch of per email contact met ons op.

 

Politieke ontwikkelingen

 

Duur en wijze van benadering partneralimentatie

In de politiek wordt al enige tijd gesproken over een wijziging in de duur en wijze van benadering van partneralimentatie. Op dit moment duurt de verplichting tot het betalen van partneralimentatie 12 jaar, tenzij het huwelijk korter duurde dan 5 jaar en er geen kinderen zijn geboren. In dat geval is de alimentatieverplichting gelijk aan de duur van het huwelijk.

 

Nieuwe partneralimentatie korter van duur én eerlijker en simpeler

Men wil dat partneralimentatie korter van duur wordt, maar ook eerlijker en simpeler qua vaststelling. Bij vaststelling van partneralimentatie moet meer rekening worden gehouden met de zorgverdeling voor de kinderen, de al dan niet langdurige afwezigheid van de arbeidsmarkt en een prikkel om weer op eigen benen te staan. Het voorstel zoals dat er nu ligt ziet er als volgt uit:

  • huwelijken met een duur van 0 tot 3 jaar, geen kinderen: geen alimentatieverplichting;
  • huwelijken langer dan 3 jaar, geen kinderen: een alimentatieverplichting voor de duur van de helft van het huwelijk met een maximum van 5 jaar;
  • huwelijken met kinderen: een alimentatieverplichting totdat het kind 12 jaar is en de zorg onevenredig is verdeeld of de helft van de duur van het huwelijk met een maximum van 5 jaar;
  • huwelijken langer dan 15 jaar: een alimentatieverplichting voor de duur van de helft van het huwelijk met een maximum van 10 jaar indien de ontvangende partner gedurende het huwelijk niet aan het arbeidsproces heeft deelgenomen.

 

Partneralimentatie moet volgens dit voorstel worden gezien als compensatie voor het gedurende het huwelijk ontstane verlies aan verdiencapaciteit en niet meer als uitvloeisel van de lotsverbondenheid.

 

De bedoeling is om de ontvanger van de alimentatie te stimuleren gaandeweg aan het arbeidsproces deel te gaan nemen of het aantal werkuren op te voeren. Daarnaast wordt rekening gehouden met de leeftijd van de eventueel aanwezige kinderen, nu de zorg voor hen over het algemeen afneemt naarmate zij ouder worden.

 

Onze advocaten, gespecialiseerd in partneralimentatie, die u kunnen bijstaan in alimentatiezaken:

‹ terug