Duur kinderalimentatie

De financiële verplichting om voor kinderen te zorgen loopt in ieder geval tot dat een kind de leeftijd van 18 jaar heeft bereikt. Tot die leeftijd moet de alimentatie aan de verzorgende ouder worden betaald.

Na deze leeftijd is een kind jongmeerderjarig (van 18 tot 21 jaar) en bestaat een zogenaamde voortgezette onderhoudsplicht. Dit betekent dat een kind alleen alimentatie ontvangt als het niet volledig in zijn/haar eigen levensonderhoud kan voorzien. Omdat het bijvoorbeeld nog studeert. Deze bijdrage kan aan het kind zelf worden voldaan. Maar ook aan de verzorgende ouders als het kind nog inwonend is. Betaling aan de verzorgende ouder kan door deze ouder echter niet worden afgedwongen.

18 jaar en ouder

Als een kind trouwt of een geregistreerd partnerschap aangaat, blijft de onderhoudsplicht van de ouder in beginsel bestaan. De onderhoudsplicht van de echtgenoot van het kind gaat dan echter wel voor de onderhoudsplicht van de ouder.

Vanaf 18 jaar worden de afspraken over de alimentatie gemaakt tussen het kind en de betalende ouder. Alimentatiebetaling moet vanaf die leeftijd door het kind zelf afgedwongen worden. En niet door de andere ouder. Een procedure tot verlaging van de alimentatie zal ook tegen het kind gevoerd moeten worden. Dan wel door het kind in het geval deze een verhoging van de alimentatie wenst. Aangezien deze meerderjarig is.

Duur partneralimentatie

De maximale duur voor partneralimentatie is twaalf jaar. Bij een huwelijk of geregistreerd partnerschap dat korter heeft geduurd dan vijf jaar en waaruit geen kinderen zijn geboren, is de maximale duur van de alimentatie gelijk aan de duur van het huwelijk of het partnerschap.

In theorie zou uit een huwelijk dat twee jaar heeft geduurd en waaruit kinderen zijn geboren, een alimentatieverplichting van twaalf jaar kunnen ontstaan.

De alimentatieplicht eindigt door:

  • overlijden van één van de partners;
  • hertrouwen, samenwonen, of aangaan van een geregistreerd partnerschap van de alimentatiegerechtigde. Zou de alimentatiegerechtigde van de nieuwe partner scheiden? Dan doet dat de oude alimentatieplicht niet herleven;
  • vermindering van behoefte of draagkracht;
  • na verloop van de vastgestelde periode;
  • door afkoop;
  • zodanige gedragingen van de onderhoudgerechtigde dat de onderhoudsbijdrage naar redelijkheid niet (ten volle) gevergd kan worden.

Ontwikkelingen

In de politiek wordt al enige tijd gesproken over een wijziging in de duur en wijze van benadering van de partneralimentatie. Op dit moment duurt de verplichting tot het betalen van partneralimentatie 12 jaar. Tenzij het huwelijk korter duurde dan 5 jaar en er geen kinderen zijn geboren. In dit laatste geval is de alimentatieverplichting gelijk aan de duur van het huwelijk.

Men wil dat de duur van de partneralimentatie korter wordt. Maar ook eerlijker en simpeler. Bij vaststelling van de partneralimentatie moet meer rekening worden gehouden met de zorgverdeling voor de kinderen. Ook de langdurige afwezigheid van de arbeidsmarkt en een prikkel om weer op eigen benen te staan.

Het voorstel zoals dat er nu ligt ziet er als volgt uit:

  • een huwelijk met een duur van 0 tot 3 jaar, geen kinderen: geen alimentatieverplichting;
  • huwelijken langer dan 3 jaar, geen kinderen: een alimentatieverplichting voor de duur van de helft van het huwelijk met een maximum van 5 jaar;
  • een huwelijk met kinderen: een alimentatieverplichting totdat het kind 12 jaar is en de zorg onevenredig is verdeeld of de helft van de duur van het huwelijk met een maximum van 5 jaar;
  • huwelijken langer dan 15 jaar: een alimentatieverplichting voor de duur van de helft van het huwelijk met een maximum van 10 jaar indien de ontvangende partner gedurende het huwelijk niet aan het arbeidsproces heeft deelgenomen.

Partneralimentatie geldt als compensatie voor het gedurende het huwelijk ontstane verlies aan verdiencapaciteit. En dus niet meer als uitvloeisel van de lotsverbondenheid. De bedoeling is om de ontvanger van de alimentatie te stimuleren gaandeweg aan het arbeidsproces deel te gaan nemen. Of het aantal werkuren op te voeren. Daarnaast wordt er ook rekening gehouden met de leeftijd van de eventueel aanwezige kinderen. Aangezien de zorg voor hen over het algemeen afneemt naarmate zij ouder worden.

Wijziging alimentatie

Als één van partijen van mening is dat zich een wijziging heeft voorgedaan die van invloed is op de behoefte of de draagkracht van de ander, kan een wijzigingsverzoek bij de rechtbank worden ingediend. Een verzoek tot wijziging van de alimentatie kan dus zowel door de alimentatiegerechtigde als de alimentatieplichtige worden gedaan.

U kunt hierbij denken aan de volgende wijzigingen:

  • Een alimentatieplichtige kan door werkeloosheid (niet verwijtbaar) of arbeidsongeschiktheid niet langer aan de alimentatieverplichting voldoen;
  • de alimentatieplichtige is door wijziging van baan of door promotie meer gaan verdienen;
  • draagkracht van de alimentatieplichtige is veranderd door een wijziging in de gezinssamenstelling;
  • de alimentatiegerechtigde heeft door baanverlies of arbeidsongeschiktheid minder inkomen waardoor diens behoeftigheid toeneemt.

Om wijzigingen van de partneralimentatie uit te sluiten, kunnen partijen een niet-wijzigingsbeding overeenkomen. Reden hiervoor kan zijn dat de alimentatiegerechtigde zo niet financieel de dupe wordt van bijvoorbeeld een lastenverzwaring door het hertrouwen van de alimentatieplichtige.

Er zijn overigens twee uitzonderingen waarbij het beding van niet-wijziging door de rechter als ongeldig kan worden verklaard:

  • wanneer de omstandigheden dermate veranderd zijn dat het onredelijk is als de andere partij aan het beding wordt gehouden;
  • wanneer achteraf blijkt dat het beding is overeengekomen terwijl er bij één of beide partners duidelijk onvoldoende inzicht in hun behoefte en draagkracht bestond.

Indexering

Net als de inkomens, wordt de alimentatie ieder jaar geïndexeerd. Het indexeringspercentage wordt vastgesteld door de Minister van Justitie. Hij houdt daarbij rekening met de stijging van de lonen in het bedrijfsleven en de overheid (zie o.a. de volgende link www.alimentatie-indexatie.nl).